វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិទ័គ្ធ
គុ. [ពិ-ទ័ក]
ឈ្លាស, វាងវៃ, ប៉ិន, ប្រសប់; ដែលមានចំណេះ (ប្រើជាឋានន្តរឬជាគោរម្យងារមន្ត្រីផងក៏បាន) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្លាស, វាងវៃ, ប៉ិន, ប្រសប់; ដែលមានចំណេះ (ប្រើជាឋានន្តរឬជាគោរម្យងារមន្ត្រីផងក៏បាន) :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះពិទ័គ្ធឫទ្ធិក្រៃ។ (ព.កា.) មេទ័ពពិទ័គ្ធ យល់កិច្ចកលជាក់ បញ្ឆោតពួកខ្មាំង ឱ្យរុកចូលមក ប្រយុទ្ធតតាំង ទើបប្រើកម្លាំង វាយខ្មាំងខ្ចាយខ្ចាត់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់