វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិបិន
ប. [ពិ-បិន]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ពិបាក ថា ពិបាកពិបិន គឺលំបាកលំបិន, ពិបាកត្រដាបត្រដួស។ សំស្ក្រឹត វិបិន "ព្រៃ, ព្រៃធំ ឬព្រៃញឹក"; បើក្លាយមកពីពាក្យនេះ ដោយផ្លាស់ វ ជា ព នោះគួរយល់ថា ពិបាកពិបិន "ពិបាកដូចគេដើរលុកលុយក្នុងព្រៃ" (?)។