វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិមល
គុ. [ពិ-មល់]
ដែលឥតមន្ទិល, ឥតសៅហ្មង : ស្អាត, ថ្លា, ស្រស់បំព្រង :
ដែលឥតមន្ទិល, ឥតសៅហ្មង : ស្អាត, ថ្លា, ស្រស់បំព្រង :
ដែលឥតមន្ទិល, ឥតសៅហ្មង : ស្អាត, ថ្លា, ស្រស់បំព្រង :
“(ព.កា.) ហៃប្អូនពិមល ពីមុននាងយល់ ដូចម្ដេចបានជា ផ្ដាំថាឱ្យបង មករកពុំងា នឹងបានជាគ្នា តរៀងទៅមុខ។”
(តាមបែប សំ.បា. បើស្ត្រីជា ពិមលាឬវិមលា ប៉ុន្តែខ្មែរមិនសូវប្រើ។ វេវ. និម៌លឬនិម្មល)។