វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិមាន
ន. [ពិ-មាន]
លំនៅ ឬយានជំនិះដ៏ល្អវិសេសសម្រាប់ទេវតា, លំនៅទេវតា។
លំនៅ ឬយានជំនិះដ៏ល្អវិសេសសម្រាប់ទេវតា, លំនៅទេវតា។
លំនៅ ឬយានជំនិះដ៏ល្អវិសេសសម្រាប់ទេវតា, លំនៅទេវតា។
“”
(ព.ប្រ.) ប្រាសាទ, ដំណាក់ ដែលល្អវិសេស សម្រាប់ព្រះមហាក្សត្រ ក៏ហៅ ពិមាន ដែរ, ដូចយ៉ាង ពិមានអាកាស ជាដើម។
“”