វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិរុណ
ន. [ពិ-រុន]
ពាក្យសម្រាប់ហៅទេវតាជាអ្នកបណ្ដាលឱ្យមានភ្លៀងឬហៅចំពោះភ្លៀងតែម្ដង :
ពាក្យសម្រាប់ហៅទេវតាជាអ្នកបណ្ដាលឱ្យមានភ្លៀងឬហៅចំពោះភ្លៀងតែម្ដង :
ពាក្យសម្រាប់ហៅទេវតាជាអ្នកបណ្ដាលឱ្យមានភ្លៀងឬហៅចំពោះភ្លៀងតែម្ដង :
“ព្រះពិរុណ(ព.ហ.)។”