វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិរុទ្ធភាព
ន. [ពិ-រុត-ធៈ-ភាប]
ស្ថានភាពរបស់បុគ្គលដែលជាប់ពិរុទ្ធ គឺបុគ្គលដែលគេសន្និដ្ឋានថា បានប្រព្រឹត្តបទល្មើសដោយចេតនាឬអចេតនា :
ស្ថានភាពរបស់បុគ្គលដែលជាប់ពិរុទ្ធ គឺបុគ្គលដែលគេសន្និដ្ឋានថា បានប្រព្រឹត្តបទល្មើសដោយចេតនាឬអចេតនា :
ស្ថានភាពរបស់បុគ្គលដែលជាប់ពិរុទ្ធ គឺបុគ្គលដែលគេសន្និដ្ឋានថា បានប្រព្រឹត្តបទល្មើសដោយចេតនាឬអចេតនា :
“ការបង្ហាញភស្ដុតាងនៃពិរុទ្ធភាពរបស់បុគ្គលត្រូវចោទ ដែលតាមធម្មតាជាបន្ទុករបស់ភាគីអ្នកប្ដឹងចោទ។”