វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិសម័យ
[ពិ-សៈ-ម៉ៃ]
សេចក្ដីអស្ចារ្យ, ហេតុដែលគួរឱ្យលាន់មាត់ស្ងើច; សេចក្ដីរីករាយ, តម្រេក, សេចក្ដីស្រឡាញ់, ស្នេហា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សេចក្ដីអស្ចារ្យ, ហេតុដែលគួរឱ្យលាន់មាត់ស្ងើច; សេចក្ដីរីករាយ, តម្រេក, សេចក្ដីស្រឡាញ់, ស្នេហា :
ឧទាហរណ៍
“មានពិសម័យ។”
២
គួរឱ្យស្រឡាញ់, គួរឱ្យស្ងើច, គួរឱ្យជាប់ចិត្តភ្លេចខ្លួន :
ឧទាហរណ៍
“ប្អូនពិសម័យ, កែវពិសម័យ, ស្ងួនពិសម័យ (ព.កា. ប្រើជា ពិស្ម័យ ជិតប្រភពដើមជាង) ឱកែវពិស្ម័យ បងនឹកអាល័យ ប្អូនរាល់វេលា ចុះហេតុដូចម្ដេច ក៏មាសស្ងួនភ្ងា ពុំចេញវាចា មួយម៉ាត់មករក?។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់