វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិសុទ្ធិ
ន. [ពិ-សុត-ធិ] ឬ [ពិ-សុត]
សេចក្ដីស្អាតវិសេស, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល; សេចក្ដីបរិសុទ្ធិ (ព.ទេ.) ឬ (ព.កា.)។
សេចក្ដីស្អាតវិសេស, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល; សេចក្ដីបរិសុទ្ធិ (ព.ទេ.) ឬ (ព.កា.)។
សេចក្ដីស្អាតវិសេស, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល; សេចក្ដីបរិសុទ្ធិ (ព.ទេ.) ឬ (ព.កា.)។
“”