វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិសេស
សេចក្ដីប្លែក, ដំណើរលើសលន់, អ្វីៗដែលប្លែក, គុណដែលគួរសរសើរ។
សេចក្ដីប្លែក, ដំណើរលើសលន់, អ្វីៗដែលប្លែក, គុណដែលគួរសរសើរ។
សេចក្ដីប្លែក, ដំណើរលើសលន់, អ្វីៗដែលប្លែក, គុណដែលគួរសរសើរ។
“”
ដែលប្លែក, លើសលន់; ដែលគួរសរសើរ; ដែលសម្រាប់ប្រើប្រាស់ដោយឡែក ឬប្រើប្រាស់មួយដងមួយកាល :
“យានពិសេស, រថពិសេស, បរិក្ខារពិសេស; របស់ពិសេស, គុណពិសេស, មនុស្សពិសេស។”
អ្នកចម្អិនព្រះស្ងោយថ្វាយព្រះរាជា :
“អ្នកពិសេស, ពួកពិសេស។”
(សរសេរជា ពិសែស ក៏មាន)។