វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ពុកឆ្អឹង

ន. [ពុក-ឆ្អឹង]

ជំងឺមួយប្រភេទដែលកើតឡើងដោយសារកង្វះសារធាតុរ៉ែ និងការថយចុះនៃបណ្ដាញប្រព័ន្ធប្រូតេអ៊ីនរបស់ឆ្អឹងបណ្ដាលឱ្យមានការឈឺចុកចាប់ ការខូចទម្រង់ដើមនៃឆ្អឹង និងធ្វើឱ្យឆ្អឹងងាយបាក់ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ជំងឺមួយប្រភេទដែលកើតឡើងដោយសារកង្វះសារធាតុរ៉ែ និងការថយចុះនៃបណ្ដាញប្រព័ន្ធប្រូតេអ៊ីនរបស់ឆ្អឹងបណ្ដាលឱ្យមានការឈឺចុកចាប់ ការខូចទម្រង់ដើមនៃឆ្អឹង និងធ្វើឱ្យឆ្អឹងងាយបាក់ :

ឧទាហរណ៍

“ជំងឺពុកឆ្អឹងជាជំងឺដែលច្រើនកើតលើស្ត្រីវ័យចាស់។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់