វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពុទ្ធជាត
ន. [ពុត-ធៈ-ជាត]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សណ្ឋានជាវល្លិ ដើមរឹង ស្លឹកស្រដៀងនឹងស្លឹកដើមឆ្អឹងពស់ ផ្កាល្អិតៗ សម្បុរស ក្លិនក្រអូបឆ្អិត, ជាឈើសម្រាប់ដាំក្នុងសួន ឬជិតផ្ទះលំនៅ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សណ្ឋានជាវល្លិ ដើមរឹង ស្លឹកស្រដៀងនឹងស្លឹកដើមឆ្អឹងពស់ ផ្កាល្អិតៗ សម្បុរស ក្លិនក្រអូបឆ្អិត, ជាឈើសម្រាប់ដាំក្នុងសួន ឬជិតផ្ទះលំនៅ :
ឧទាហរណ៍
“ផ្កាពុទ្ធជាត។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(សៀម អ.ថ. ភុត-ថៈ-ឆាត)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់