វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពុទ្ធិចរិត
ន. [ពុត-ធិ-ចៈ-រ៉ិត]
អ្នកដែលមានចរិតក្រាស់ដោយការយល់, អ្នកដែលក្រាស់ដោយប្រាជ្ញាស្រាប់មកពីកំណើត :
អ្នកដែលមានចរិតក្រាស់ដោយការយល់, អ្នកដែលក្រាស់ដោយប្រាជ្ញាស្រាប់មកពីកំណើត :
អ្នកដែលមានចរិតក្រាស់ដោយការយល់, អ្នកដែលក្រាស់ដោយប្រាជ្ញាស្រាប់មកពីកំណើត :
“មនុស្សនុះជាពុទ្ធិចរិត។”