វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពុរ
គុ. [ពុល]
ដែលជោរជ្រាយសាច់ដោយទង្គិច, ប៉ះ, ច្របាច់ :
ដែលជោរជ្រាយសាច់ដោយទង្គិច, ប៉ះ, ច្របាច់ :
ដែលជោរជ្រាយសាច់ដោយទង្គិច, ប៉ះ, ច្របាច់ :
“ពុរសាច់; ផ្លែឈើពុរ។”
(ព.ប្រ.) ជ្រោកចិត្ត, ខ្វល់ចិត្តខ្លាំង។
“”
ពងដោរឡើងសាច់ជោរជ្រាក។
“”
(និយាយក្លាយថា ពូរឬពុល ក៏មាន)។