វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពួត
កិ. [ពួត]
ចាប់កួត, ដុសកួតក្រឡឹងជុំវិញ :
ចាប់កួត, ដុសកួតក្រឡឹងជុំវិញ :
ចាប់កួត, ដុសកួតក្រឡឹងជុំវិញ :
“ពួតដំបង, ដុសក្អែលពួត។”
ស្ទុះចូលយកបាតដៃម្ខាងចាប់រឹតក្រឡឹងកដៃឬកំភួនដៃ ស្ទុះចូលដោយបម្រុងនឹងដាល់ឬទះ, តប់។
“”
(ព.ប្រ.) ចូលគំនិតស្រុះគ្នាធ្វើការប្រណាំងប្រជែងយកឈ្នះ។
“”