វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពួយ
[ពួយ]
ចោលប្លោង ឬបោះគ្រឿងសស្ត្រាឬអាវុធសំដៅអ្វីៗ :
ចោលប្លោង ឬបោះគ្រឿងសស្ត្រាឬអាវុធសំដៅអ្វីៗ :
ចោលប្លោង ឬបោះគ្រឿងសស្ត្រាឬអាវុធសំដៅអ្វីៗ :
“ពួយលំពែង, ពួយដំបង។”
(ព.ប្រ.) បំបោល, ពង្រឹត ឱ្យលឿនខ្លាំង ឬជក់ខ្យល់លឿនស្លៅ :
“បំផាយសេះពួយពេញល្បឿន; បើកក្ដោងពួយសំដៅកោះ។”
ហើរលឿនស្លៅដូចគេពួយ ឬសម្លបស្លាបទម្លាក់ខ្លួនចុះពេញកម្លាំង :
“លលកខ្មោចហើរពួយស្លៅ; ត្មាតពួយចុះ (បោះពួយ)។”
ចម្រឹងឈើឬឫស្សីស្រួចដែលគេបោះភ្ជាប់នឹងសំបកដើមឈើធំ ធ្វើដូចជាបង្អោង ដើម្បីតោងជាន់ឡើងយកឃ្មុំជាដើម :
“ឡើងតាមពួយ។”
(ម.ព. បោះពួយ ផង)។