វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពេចន៍
ន. [ពេច]
ពាក្យ, សម្ដី។
ពាក្យ, សម្ដី។
ពាក្យ, សម្ដី។
“”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ពាក្យ ថា ពាក្យពេចន៍ គឺពាក្យសម្ដីផ្សេងៗ, ពាក្យសម្ដីដែលមានបែបមានយ៉ាង ឬសម្ដីថ្វីមាត់ :
“អ្នកចេះពាក្យពេចន៍។”
(ឱ្យជិតប្រភពដើមជាងជា ព័ចន៍ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ។ ម.ព. ព័ចន៍ ផង)។