វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ពេប

កិ. [ពេប]

ធ្វើបបូរមាត់ក្រោមឱ្យលយចេញជាងបបូរមាត់ខាងលើមុនយំឬក្រោយយំឬក៏ដោយសេចក្ដីរិះគន់, ដោយចំអកឡកឱ្យ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ធ្វើបបូរមាត់ក្រោមឱ្យលយចេញជាងបបូរមាត់ខាងលើមុនយំឬក្រោយយំឬក៏ដោយសេចក្ដីរិះគន់, ដោយចំអកឡកឱ្យ។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ពាក្យសម្រាប់ថាបញ្ឈឺចិត្តក្មេងតូចឱ្យពេប, ឱ្យយំ (ព.សា.)។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ពេបធ្វើមាត់កំបែប។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

(ម.ព. ពេបមាត់ឱ្យ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

(ម.ព. ពេបមាត់ឱ្យ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

ពេបមាត់ឱ្យដោយរិះគន់ឬដោយចំអកឡកឱ្យ។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់