វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពោល្យំ
ន. [ពោ-ល្យំ]
ឈ្មោះឈើដំណាំដើមតូចៗ ស្លឹកឆែកៗជាសំណុំក្រញុលៗក្លិនប្រហើរ ប្រើជាគ្រឿងអប់; មានពីរយ៉ាងគឺ ពោល្យំស្លឹកល្អិត, ពោល្យំស្លឹកធំ។
ឈ្មោះឈើដំណាំដើមតូចៗ ស្លឹកឆែកៗជាសំណុំក្រញុលៗក្លិនប្រហើរ ប្រើជាគ្រឿងអប់; មានពីរយ៉ាងគឺ ពោល្យំស្លឹកល្អិត, ពោល្យំស្លឹកធំ។
ឈ្មោះឈើដំណាំដើមតូចៗ ស្លឹកឆែកៗជាសំណុំក្រញុលៗក្លិនប្រហើរ ប្រើជាគ្រឿងអប់; មានពីរយ៉ាងគឺ ពោល្យំស្លឹកល្អិត, ពោល្យំស្លឹកធំ។
“”