វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពោះម៉ាយ
គុ., ន. [ពោះ-ម៉ាយ]
បុរសដែលប្រពន្ធបាត់បង់ចោល (ស្លាប់ប្រពន្ធ) ឬលែងគ្នា :
បុរសដែលប្រពន្ធបាត់បង់ចោល (ស្លាប់ប្រពន្ធ) ឬលែងគ្នា :
បុរសដែលប្រពន្ធបាត់បង់ចោល (ស្លាប់ប្រពន្ធ) ឬលែងគ្នា :
“ប្រុសពោះម៉ាយ; នៅជាពោះម៉ាយ។”
(និយាយដោយបរិយាយតាមដំណើរថា ពោះម៉ាយស្លាប់ប្រពន្ធ, ពោះម៉ាយលែងប្រពន្ធ, ពោះម៉ាយប្រពន្ធលែង។ ម.ព. មេម៉ាយ ផង)។