វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពៅ
គុ. [ពៅ]
ដែលជាប្អូនគេបំផុតឬក្រោយគេបំផុត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលជាប្អូនគេបំផុតឬក្រោយគេបំផុត :
ឧទាហរណ៍
“កូនពៅ, ប្អូនពៅ, សិស្សពៅ។”
២
ពាក្យសម្រាប់ហៅមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ ដូចជាគូស្នេហ៍ កូនតូច (នៅពេលបំពេរ) ជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ស្រីពៅពន្លក, ពៅអើយប្រុសពៅ, កូនអើយដេកទៅ ពៅអើយកុំយំ។”
៣
ឈើស្រស់ឬឫស្សីស្រស់បីកំណាត់ដែលគេសម្រួចបោះភ្ជាប់នឹងដី ធ្វើជាចង្ក្រានបណ្ដោះអាសន្ន ប្រើការដាំស្ល, សម្រាប់អ្នកដំណើរ :
ឧទាហរណ៍
“បោះពៅដាំស្ល។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់