វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពំនោល
ន. [ពំ-នោល]
ដំណើរដែលពោល, ពាក្យពោល; បទពោលល្ខោន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដំណើរដែលពោល, ពាក្យពោល; បទពោលល្ខោន។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឈ្មោះកាព្យមួយយ៉ាង មានជើងបី គឺក្នុងមួយរបះមានឃ្លាបី, មានចួនបី, ឃ្លាទី ១, និងទី ៣មាន ៦ពាក្យ, ឃ្លាទី ២មាន ៤ពាក្យ : បទពំនោល, ដូចជា :
ឧទាហរណ៍
“យក្សក្រោធច្រឡោតខ្លាំងក្រៃ ស្ទុះហោះចៀវច្រៃ ពួតដៃកំញើញគួរស្ញែង។ ស្រែកហ៊ោសន្ធាប់ឥតក្រែង ថាវ៉ឺយប្រស្ដែង ម្ដេចឯងពុំកោតចេស្ដា។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់