វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្នៀត
ន. [ព្នៀត]
ក្រោលដាក់ដំរី :
ក្រោលដាក់ដំរី :
ក្រោលដាក់ដំរី :
“ដំរីមួយព្នៀត គឺដំរីមួយក្រោល (ប្រើដាក់ដំរីយ៉ាងច្រើនត្រឹមតែ ៨ ប៉ុណ្ណោះ)។”
(ព.បុ.) ទីទួលទាប ឬទីដីដែលជាទួលទាប នៅជាប់ពីមាត់បឹងរាក់ប៉ាចរហាចទៅឬនៅជាប់ពីមាត់បឹងស្រែ នៅមានព្រៃរបោះៗ ជួនកាលគេកជាភូមិលំនៅឬគេកសាងជាវត្តព្រះភិក្ខុសង្ឃលើដីជាទួលនោះ គេហៅថា ភូមិព្នៀត, វត្តព្នៀត តាមឈ្មោះដើម។
“”