វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្យញ្ជនាហារ
ន. [ព្យ័ញ-ជៈ-នា-ហា]
(ម.ព. ព្យញ្ជនៈ{¥¥}២{££})។
(ម.ព. ព្យញ្ជនៈ{¥¥}២{££})។
(ម.ព. ព្យញ្ជនៈ{¥¥}២{££})។
“”
(ម.ព. សូបៈនិងសម្ល ផង។ បា. ឧត្តរិភង្គ ឈ្មោះម្ហូបគោកមួយប្រភេទក្នុង វិន័យពុទ្ធសាសនា ថាជា ព្យញ្ជនៈ ដែរ ប្រហែលជា ប្រហិត?)។