វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្យតិហារ
ន. [ព្យៈ-តិ-ហា]
ការឈ្លោះប្រកែកប្រជែកតតប ឬការវាយដំច្រំធាក់, ដាល់, តប់, ទះ, ទាត់គ្នា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការឈ្លោះប្រកែកប្រជែកតតប ឬការវាយដំច្រំធាក់, ដាល់, តប់, ទះ, ទាត់គ្នា :
ឧទាហរណ៍
“ធ្វើព្យតិហារ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់