ព្យសន៍

“ទូន្មានប្រដៅឱ្យអស់ព្យសន៍, មានពុតព្យសន៍។ (ព.កា.) ជនមានពុតព្យសន៍ តែងតែរំលស់ នូវសុខសួស្ដី នៅក្នុងទីណា ទីនោះអប្រិយ នាំឱ្យមានក្ដី ព្រួយខ្វល់ជានិច្ច។”