វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្យាការី
ន. [ព្យា-កា-រ៉ី]
ពាក្យប្រើនៅក្នុងសាសនាគ្រិស្ត, ជីហ្វ, អ៊ិស្លាមសំដៅដល់អ្នកដែលព្រះបញ្ជូនមកបង្រៀនមនុស្សលោកនិងទទួលសារពីព្រះមកចែកចាយដល់មនុស្សលោកផងដែរ :
ពាក្យប្រើនៅក្នុងសាសនាគ្រិស្ត, ជីហ្វ, អ៊ិស្លាមសំដៅដល់អ្នកដែលព្រះបញ្ជូនមកបង្រៀនមនុស្សលោកនិងទទួលសារពីព្រះមកចែកចាយដល់មនុស្សលោកផងដែរ :
ពាក្យប្រើនៅក្នុងសាសនាគ្រិស្ត, ជីហ្វ, អ៊ិស្លាមសំដៅដល់អ្នកដែលព្រះបញ្ជូនមកបង្រៀនមនុស្សលោកនិងទទួលសារពីព្រះមកចែកចាយដល់មនុស្សលោកផងដែរ :
“មហាម៉ាត់ជាព្យាការីសាសនាអ៊ិស្លាម។”