វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្យុហៈ
ន. [ព្យុ-ហៈ]
កងទ័ព, ក្បួនទ័ព; ពួក, ប្រជុំ :
កងទ័ព, ក្បួនទ័ព; ពួក, ប្រជុំ :
កងទ័ព, ក្បួនទ័ព; ពួក, ប្រជុំ :
“តាំងព្យុហៈ, លើកព្យុហៈ។”
ដំណើរលើកជាក្បួនទ័ពចេញទៅ។
“”
ពួកទាហាន។
“”
ប្រជុំកងទ័ព, ការភ្ជុំពល។
“”
ពួកសេនា, ប្រជុំសេនា។
“”
(ម.ព. ព្យុហយោធា)។
“”