វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្យូហ៍
[ព្យូ]
ឧបាយបញ្ឆោត, ការបញ្ឆោតដោយឧបាយកលឱ្យលង់គំនិត :
ឧបាយបញ្ឆោត, ការបញ្ឆោតដោយឧបាយកលឱ្យលង់គំនិត :
ឧបាយបញ្ឆោត, ការបញ្ឆោតដោយឧបាយកលឱ្យលង់គំនិត :
“ឈ្នះដោយព្យូហ៍។”
បញ្ឆោតដោយឧបាយកល, បញ្ឆោតដោយជន្លឱ្យលង់គំនិត :
“ព្យូហ៍សឹក, និយាយព្យូហ៍។”
ដែលបញ្ឆោតដោយឧបាយកល, ដែលមានឧបាយកល :
“ពាក្យព្យូហ៍, គំនិតព្យូហ៍។”