វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្យួរ
កិ. [ព្យួ]
ពាក់, ថ្ពក់, ចងបន្តោក, បន្តោង :
ពាក់, ថ្ពក់, ចងបន្តោក, បន្តោង :
ពាក់, ថ្ពក់, ចងបន្តោក, បន្តោង :
“ព្យួរសម្ពៀតនឹងនាគទណ្ឌ, ព្យួរសម្ពាយនឹងមែកឈើ។”
ក្រពះដែលញាត់ឡើងលើមិនធ្លាក់ចុះក្រោម បណ្ដាលឱ្យក្អួតចង្អោរឬឱ្យបរិភោគអាហារពុំបាន។
“”
កាត់ទោសដោយផ្អាកទុកមានកំណត់កាល។
“”