វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រយុង
ចាប់តោងយឹតទប់ខ្លួនឱ្យនឹង :
ចាប់តោងយឹតទប់ខ្លួនឱ្យនឹង :
ចាប់តោងយឹតទប់ខ្លួនឱ្យនឹង :
“ព្រយុងមែកឈើ។”
(ព.ទ.បុ.) សេចក្ដីថា ធម្មតាមនុស្សពាល កាលបើមានដំណើរទាល់គំនិតភិតភ័យខ្លាំង រមែងតែបណ្ដោយហេតុឱ្យដាបដល់អ្នកដទៃផង ដូចជាដំរីផុងដូច្នោះឯង។
“”