វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រលឹងនិយម
ន. [ព្រ-លឹង-និ-យំ]
(ទស្សនៈ.) ជំនឿលើទេវៈមួយ ឬច្រើនក្នុងឋានៈជាស្មារតីដែលមានក្នុងភាវៈមានជីវិត ឬគ្មានជីវិត ដូចជាសត្វ រុក្ខជាតិ និងថ្ម :
(ទស្សនៈ.) ជំនឿលើទេវៈមួយ ឬច្រើនក្នុងឋានៈជាស្មារតីដែលមានក្នុងភាវៈមានជីវិត ឬគ្មានជីវិត ដូចជាសត្វ រុក្ខជាតិ និងថ្ម :
(ទស្សនៈ.) ជំនឿលើទេវៈមួយ ឬច្រើនក្នុងឋានៈជាស្មារតីដែលមានក្នុងភាវៈមានជីវិត ឬគ្មានជីវិត ដូចជាសត្វ រុក្ខជាតិ និងថ្ម :
“មនុស្សសម័យបុរាណ មានជំនឿព្រលឹងនិយម។”