វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រហក់
ន. [ព្រ-ហ៊ក់]
(ម.ព. ប្រហុក)។
(ម.ព. ប្រហុក)។
(ម.ព. ប្រហុក)។
“”
ឈ្មោះព្រហក់មួយប្រភេទ, ធ្វើតាមបែបលាវ, គេហាលត្រីចង្វាតូចៗ ដូចយ៉ាងត្រីចង្វាមូល, ត្រីស្លឹកឫស្សីជាដើមឱ្យស្ងួតក្រៀម ហើយដាក់ញាត់សង្កត់ឱ្យណែនក្នុងបំពង់ឫស្សីស្ងួត (ច្រើនប្រើបំពង់វែង ២ថ្នាំង) រួចយកដីស្អិត (ដែលលញ់ធ្វើជាឆ្នុកហាលថ្ងៃឱ្យស្ងួតស្រេច) ញាត់បិទមាត់បំពង់នោះឱ្យជិតស្លុងមិនឱ្យខ្យល់ចូលបាន, ទុកប្រើការបានយូរ, សម្រាប់ស្លឬចៀនខ្លាញ់ជាដើម, ជាអាហារសម្រាប់ស្រុកដែលក្រត្រី (លាវហៅ ប៉ាតៅ ឬ ប៉ាតៅប័ង, តែលាវប្រើញាត់បំពង់ឫស្សីក៏មាន ដាក់នឹងអ្វីៗឯទៀតក៏មាន ឯ ប៉ាតៅប័ង ប្រើចំពោះតែដាក់ញាត់នឹងបំពង់ឫស្សីម្យ៉ាង)។
“”
(ម.ព. ព្រហក់កន្តរ៉)។
“”