វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ព្រហ្មទត្ត

ន. [ព្រំ-មៈ-ទាត់]

អ្នកឱ្យនូវទានដ៏ប្រពៃ; ព្រះនាមរបស់ព្រះមហាក្សត្រិយ៍មួយព្រះអង្គគ្រប់គ្រងក្រុងពារាណសីសម័យមុនពុទ្ធកាល។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

អ្នកឱ្យនូវទានដ៏ប្រពៃ; ព្រះនាមរបស់ព្រះមហាក្សត្រិយ៍មួយព្រះអង្គគ្រប់គ្រងក្រុងពារាណសីសម័យមុនពុទ្ធកាល។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់