វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រាត់
កិ. [ព្រាត់]
បែកឃ្លាតចាកបុគ្គលជាទីស្រឡាញ់, ឃ្លាតបាត់លែងបានចួបគ្នាទៀត :
បែកឃ្លាតចាកបុគ្គលជាទីស្រឡាញ់, ឃ្លាតបាត់លែងបានចួបគ្នាទៀត :
បែកឃ្លាតចាកបុគ្គលជាទីស្រឡាញ់, ឃ្លាតបាត់លែងបានចួបគ្នាទៀត :
“ព្រាត់កូន, ព្រាត់មិត្រ។”
(ម.ព. ប្រាស)។
“”
(ម.ព. ព្រាក)។
“”