វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រាល
ន. [ព្រាល]
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ សំបកមានសរសៃប្រើការវេញខ្សែបាន, ស្លឹកប្រើការជ្រលក់ផ្អាប់នឹងជ័រទឹកឬជ័រក្រាក់ធ្វើចន្លុះ :
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ សំបកមានសរសៃប្រើការវេញខ្សែបាន, ស្លឹកប្រើការជ្រលក់ផ្អាប់នឹងជ័រទឹកឬជ័រក្រាក់ធ្វើចន្លុះ :
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ សំបកមានសរសៃប្រើការវេញខ្សែបាន, ស្លឹកប្រើការជ្រលក់ផ្អាប់នឹងជ័រទឹកឬជ័រក្រាក់ធ្វើចន្លុះ :
“ខ្សែព្រាល, ចន្លុះព្រាល។”