វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រាហ្មណ៍
(ម.ព. ព្រាម)។
(ម.ព. ព្រាម)។
(ម.ព. ព្រាម)។
“”
មនុស្សដែលកំណត់តាមលទ្ធិបុរាណពីព្រេងនាយ ថាមានពូជដើមកើតអំពីព្រះឱស្ឋព្រហ្ម :
“ពួកព្រាហ្មណ៍, ជាតិព្រាហ្មណ៍, ពូជព្រាហ្មណ៍។”
ក្នុងកម្ពុជប្រទេសកំណត់យកពួកបារគូបុរោហិតហៅថា ព្រាហ្មណ៍។ ខាងលទ្ធិពុទ្ធសាសនាហៅព្រះអរហន្តថា ព្រាហ្មណ៍ សំដៅសេចក្ដីថា អ្នកបន្សាត់បាបឬកម្ចាត់កិលេសអស់ហើយ ព្រោះព្រះអរហន្តលោកកម្ចាត់កិលេសជ្រះស្រឡះអស់ដោយអរហន្តមគ្គហើយ; ហៅថា ខីណាសវព្រាហ្មណ៍ ក៏បាន។
“”
ពូជព្រាហ្មណ៍, ឬដែលមានពូជជាព្រាហ្មណ៍។
“”
ព្រាហ្មណ៍ដែលមានទ្រព្យទុកនៅស្ងៀមច្រើនដល់ ៨០កោដិ។
“”
ព្រាហ្មណ៍ចាស់; ច្រើននិយាយថា ព្រាហ្មណ៍ព្រឹទ្ធបណ្ឌិតកវី។
“”
(បើស្ត្រីជា ព្រាហ្មណី។ ម.ព. ពាហុជៈនិងវណ្ណៈ ផង)។