វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រឹទ្ធិកម្ម
ន. [ព្រឹត-ធិ-កាំ]
ការយកចំណេញហួសច្រើនពេក (ស៊ីចំណេញច្រើនពេក) ឬយកការប្រាក់ធ្ងន់ហួសប្រមាណ :
ការយកចំណេញហួសច្រើនពេក (ស៊ីចំណេញច្រើនពេក) ឬយកការប្រាក់ធ្ងន់ហួសប្រមាណ :
ការយកចំណេញហួសច្រើនពេក (ស៊ីចំណេញច្រើនពេក) ឬយកការប្រាក់ធ្ងន់ហួសប្រមាណ :
“ព្រឹទ្ធិកម្មរបស់គហបតី ឬ គហបតានី។”