វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រុកៗ
គុ. [ព្រុក-ព្រុក]
ដែលធូរៗ ងាយជីក, ងាយបុក : ដីព្រុកៗ; ដែលហើមទន់ជ្រាយរកកល់ពុកឬស្អុយខូច :
ដែលធូរៗ ងាយជីក, ងាយបុក : ដីព្រុកៗ; ដែលហើមទន់ជ្រាយរកកល់ពុកឬស្អុយខូច :
ដែលធូរៗ ងាយជីក, ងាយបុក : ដីព្រុកៗ; ដែលហើមទន់ជ្រាយរកកល់ពុកឬស្អុយខូច :
“សាច់ព្រុកៗ; ត្រីនេះបាក់សាច់ព្រុកៗអស់ទៅហើយ។”
សូរឮដោយហើមឬធូរព្រួកៗ។
“”