វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រុស
កិ. [ព្រុស]
ប្រឹងដកកស្រែកបន្លឺសូរសព្ទខ្លាំងៗ ផ្ទួនៗ (និយាយចំពោះតែសុនខ) :
ប្រឹងដកកស្រែកបន្លឺសូរសព្ទខ្លាំងៗ ផ្ទួនៗ (និយាយចំពោះតែសុនខ) :
ប្រឹងដកកស្រែកបន្លឺសូរសព្ទខ្លាំងៗ ផ្ទួនៗ (និយាយចំពោះតែសុនខ) :
“ឆ្កែព្រុស។”
(ព.ទ.បុ.) និយាយពីមនុស្សដែលបានតែខាងកម្ទរសម្ដីរំអាមុន មិនដែលហ៊ានធ្វើ ឬរមែងតែធ្វើមិនកើតដូចមាត់ថានោះទេ ដូចជាសុនខតែព្រុសមុនហើយមិនដែលហ៊ានខាំ។ មួយយ៉ាងទៀតថា បានតែព្រុស ឬ បានតែខាងព្រុស គឺបានតែខាងថាកោកៗឥតអំពើ។
“”
(គួរសរសេរ ភ្រុស ប៉ុន្តែដោយធ្លាប់ប្រើ ព្រុស មកយូរហើយ ក៏គួរទុកឱ្យនៅចុះ, បើត្រូវការសរសេរ ភ្រុស វិញក៏បាន ជិតប្រភពដើមថា ភុសឬភុស្ស ជាង)។