វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រូស
ឧ. [ព្រូស]
សូរឮដោយដួល, ធ្លាយ, ធ្លាក់, ទធាក់ :
សូរឮដោយដួល, ធ្លាយ, ធ្លាក់, ទធាក់ :
សូរឮដោយដួល, ធ្លាយ, ធ្លាក់, ទធាក់ :
“ដួលព្រូស, ធ្លាយព្រូស, ធ្លាក់ព្រូស, ទធាក់ព្រូសៗ។”
ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទ ពួកទ្រមូង មានផ្លែប្រើជាអាហារបាន :
“ផ្លែព្រូស។”
(និយាយថា ស៊្រូស, ស៊្រូសៗ ក៏មាន)។