វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រេង
គុ. [ព្រេង]
បុរាណ; ដែលមានក្នុងកាលពីដើម, ដែលជាយូរអង្វែងហើយ។
បុរាណ; ដែលមានក្នុងកាលពីដើម, ដែលជាយូរអង្វែងហើយ។
បុរាណ; ដែលមានក្នុងកាលពីដើម, ដែលជាយូរអង្វែងហើយ។
“”
ទ្រព្យដែលកុសលឱ្យផលតាមអំពើកសាងពីជាតិមុន។
“”
បុណ្យដែលបានធ្វើទុកមកពីជាតិមុន។
“”
ពាក្យដែលគេនិយាយតៗគ្នាតាំងពីព្រេងនាយមក។
“”
ចាស់ពីព្រេងនាយ។
“”
សំណាងពីព្រេងនាយ :
“រកស៊ីតាមព្រេង, រកស៊ីផ្សងព្រេង គឺរកស៊ីតាមសំណាងឬផ្សងសំណាងពីព្រេងនាយ; ប្រថុយតាមព្រេង គឺប្រថុយតាមសំណាង (ព.កា.) ពាក្យចាស់ពាក្យពីព្រេង ទោសខ្លួនឯងមើលពុំយល់ ទោសគេតូចសោតសល់ មើលទៅយល់ប៉ុននឹងភ្នំ (សាស្ត្រាច្បាប់ពាក្យចាស់)។”
រឿងតំណាលពីព្រេងនាយ។
“”
(ម.ព. ព្រឹទ្ធ ផង)។