វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ព្រែក

ន. [ព្រែក]

ជ្រលងឬប្រឡាយធំជាផ្លូវទឹកតពីទន្លេទៅបឹង ឬពីទីឯទៀតចូលមកទន្លេ, សមុទ្រ; បើកើតដោយជីកហៅថា ព្រែកជីក។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

ជ្រលងឬប្រឡាយធំជាផ្លូវទឹកតពីទន្លេទៅបឹង ឬពីទីឯទៀតចូលមកទន្លេ, សមុទ្រ; បើកើតដោយជីកហៅថា ព្រែកជីក។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ព្រែកដែលកើតឡើងពីការជីក :

ឧទាហរណ៍

“ព្រែកជីកភ្នំដា (ខេត្តតាកែវ), ព្រែកជីកប៉ាណាម៉ា (ប្រទេសប៉ាណាម៉ា)។”

៣

ទីដែលនៅប្របតាមបណ្ដោយច្រាំងព្រែក :

ឧទាហរណ៍

“ទេសភាពតាមមាត់ព្រែកកំពតល្អស្រស់ត្រកាល។”

៤

ដែលរួមឬភ្លោះជាប់គ្នាពីកំណើត :

ឧទាហរណ៍

“ម្រាមដៃព្រែក, ម្រាមជើងព្រែក, ផ្លែចេកព្រែក។”

៥

(ព.ប្រ.) ជាប់ដោយក្ដីស្រឡាញ់បែកជាពីរ ងាកបែរទៅរកតែមួយចោលមួយក៏ពុំកើត។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់