វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រែក
ន. [ព្រែក]
ជ្រលងឬប្រឡាយធំជាផ្លូវទឹកតពីទន្លេទៅបឹង ឬពីទីឯទៀតចូលមកទន្លេ, សមុទ្រ; បើកើតដោយជីកហៅថា ព្រែកជីក។
ជ្រលងឬប្រឡាយធំជាផ្លូវទឹកតពីទន្លេទៅបឹង ឬពីទីឯទៀតចូលមកទន្លេ, សមុទ្រ; បើកើតដោយជីកហៅថា ព្រែកជីក។
ជ្រលងឬប្រឡាយធំជាផ្លូវទឹកតពីទន្លេទៅបឹង ឬពីទីឯទៀតចូលមកទន្លេ, សមុទ្រ; បើកើតដោយជីកហៅថា ព្រែកជីក។
“”
ព្រែកដែលកើតឡើងពីការជីក :
“ព្រែកជីកភ្នំដា (ខេត្តតាកែវ), ព្រែកជីកប៉ាណាម៉ា (ប្រទេសប៉ាណាម៉ា)។”
ទីដែលនៅប្របតាមបណ្ដោយច្រាំងព្រែក :
“ទេសភាពតាមមាត់ព្រែកកំពតល្អស្រស់ត្រកាល។”
ដែលរួមឬភ្លោះជាប់គ្នាពីកំណើត :
“ម្រាមដៃព្រែក, ម្រាមជើងព្រែក, ផ្លែចេកព្រែក។”
(ព.ប្រ.) ជាប់ដោយក្ដីស្រឡាញ់បែកជាពីរ ងាកបែរទៅរកតែមួយចោលមួយក៏ពុំកើត។
“”