វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រោក
គុ. [ព្រោក]
ដែលមានសាច់ជ្រោកជ្រាក, មិនណែន, មិនហាប់, ពុកផុយ :
ដែលមានសាច់ជ្រោកជ្រាក, មិនណែន, មិនហាប់, ពុកផុយ :
ដែលមានសាច់ជ្រោកជ្រាក, មិនណែន, មិនហាប់, ពុកផុយ :
“សាច់ព្រោក, ពុកព្រោកៗ។”
និយាយបែកសាពីនេះពីនោះមិនចេះចប់; ច្រើននិយាយថា ព្រោកប្រាជ្ញ ឬ ប្រាជ្ញព្រោក។
“”
(ម.ព. ប្រាជ្ញ ផង)។