វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រោះ
កិ. [ព្រោះ]
បាចគ្រាប់ពូជល្អិតៗមានគ្រាប់ស្ពៃ, ល្ង, ថ្នាំ, ស្រូវ ជាដើម ដើម្បីឱ្យដុះលូតលាស់ឡើង :
បាចគ្រាប់ពូជល្អិតៗមានគ្រាប់ស្ពៃ, ល្ង, ថ្នាំ, ស្រូវ ជាដើម ដើម្បីឱ្យដុះលូតលាស់ឡើង :
បាចគ្រាប់ពូជល្អិតៗមានគ្រាប់ស្ពៃ, ល្ង, ថ្នាំ, ស្រូវ ជាដើម ដើម្បីឱ្យដុះលូតលាស់ឡើង :
“ព្រោះស្ពៃ, ព្រោះថ្នាំ, ព្រោះស្រូវ។”
ហេតុ, ដ្បិត :
“ធ្វើការពុំកើតព្រោះឈឺ, រៀនពុំចេះព្រោះខ្ជិល។”
ដោយហេតុនេះ។
“”
ដោយហេតុនោះ, អំពីហេតុនោះ។
“”
ដោយហេតុនោះបានជា ...។
“”
ដោយហេតុនោះបានជា ...។
“”
(ព.បុ.) ស្ទាវ :
“គោព្រោះ គឺគោស្ទាវ។”