វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រំ
កិ. [ព្រំ]
ប្រក់ភ្ជិតឬបូកបាយអភ្ជិតត្រង់កន្លែងប្រទល់ក្បាលកណ្ដបឬក្បាលក្បឿង :
ប្រក់ភ្ជិតឬបូកបាយអភ្ជិតត្រង់កន្លែងប្រទល់ក្បាលកណ្ដបឬក្បាលក្បឿង :
ប្រក់ភ្ជិតឬបូកបាយអភ្ជិតត្រង់កន្លែងប្រទល់ក្បាលកណ្ដបឬក្បាលក្បឿង :
“ព្រំផ្ទះ, ព្រំសាលា។”
កន្លែងដែលព្រំហើយ :
“ភ្លៀងលេចត្រង់ព្រំ។”
ចារឹកដី, ទីបំផុតដែនប្រទល់គ្នា :
“ព្រំចម្ការ, ព្រំខេត្ត, ព្រំដែន, ព្រំប្រទល់។”
ឈ្មោះកម្រាលវិសេសមួយប្រភេទវិចិត្រដោយព័ណ៌និងក្បាច់រចនាផ្សេងៗ, មានច្រើនបែប, នាំចូលពីប្រទេសក្រៅ, សម្រាប់ក្រាលជាលំអ :
“ព្រំខ្សែ, ព្រំបួនជ្រុង, ក្រាលព្រំ។”
(កុំសរសេរច្រឡំជា ព្រុំ)។