វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រះថ្កោល
ន. [ព្រះ-ថ្កោល]
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទមានមើមដុះលើគោក គឺនៅខ្ពស់លើដី (អ្នកស្រុកខ្លះហៅថា ព្រះថ្គោល)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទមានមើមដុះលើគោក គឺនៅខ្ពស់លើដី (អ្នកស្រុកខ្លះហៅថា ព្រះថ្គោល)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់