វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភទន្ត
គុ., ន. [ភៈ-ទ័ន]
ដែលចម្រើនដោយសីលាទិគុណ; លោកអ្នកចម្រើន; សម្រាប់ប្រើក្នុងសំបុត្រស្នាម ហៅបព្វជិតដោយសេចក្ដីគោរព :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលចម្រើនដោយសីលាទិគុណ; លោកអ្នកចម្រើន; សម្រាប់ប្រើក្នុងសំបុត្រស្នាម ហៅបព្វជិតដោយសេចក្ដីគោរព :
ឧទាហរណ៍
“ភទន្តៈ ពុទ្ធរក្ខិត, ភទន្តៈ ធម្មបាល, ភទន្តៈ ចន្ទ, ភទន្តៈ នន្ទ, ភទន្តៈ សោម។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់