វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភយូបទ្រព
ន. [ភៈ-យូ-ប៉ៈ-ទ្រប់]
ឧបទ្រព្យដែលគួរខ្លាច, ចង្រៃយ៉ាងសម្បើម :
ឧបទ្រព្យដែលគួរខ្លាច, ចង្រៃយ៉ាងសម្បើម :
ឧបទ្រព្យដែលគួរខ្លាច, ចង្រៃយ៉ាងសម្បើម :
“កើតមានភយូបទ្រព។ (ព.កា.) ភយូបទ្រព ចេញពីប្រភព នៃជនពាលា កំពុងសុខៗ វានាំគ្នីគ្នា បង្កើតឱ្យជា ភយន្តរាយ។”
(ម.ព. ឧបទ្រព ផង)។