វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភាន់
ជ្រួស, ច្រឡំ, ទាស់ខុសផ្លូវខុសទំនង (ភ័ន្ត ម.ប្រ. ច្រើនប្រើតែ ភាន់ មកយូរហើយ) :
ជ្រួស, ច្រឡំ, ទាស់ខុសផ្លូវខុសទំនង (ភ័ន្ត ម.ប្រ. ច្រើនប្រើតែ ភាន់ មកយូរហើយ) :
ជ្រួស, ច្រឡំ, ទាស់ខុសផ្លូវខុសទំនង (ភ័ន្ត ម.ប្រ. ច្រើនប្រើតែ ភាន់ មកយូរហើយ) :
“ភាន់គំនិត, ភាន់ស្មារតី, ភាន់ដំណើរ, ភាន់ផ្លូវ។”
ច្រឡំដោយភាន់។
“”
កើតចលាចលភ្ញាក់ផ្អើលដោយធ្វើសង្គ្រាមនឹងគ្នាឯង ដរាបដល់ប្រែកិច្ចរាជការផែនដី, ប្រែផែនដី ឬខូចទឹកដីព្រោះភាន់គំនិត :
“ស្រុកកើតភាន់ប្រែ។”
ភាំង, ស្រឡាំងកាំងព្រោះភាន់។
“”
(ម.ព. ភប់ ផង)។