វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភាយ
កិ., គុ.កិ., គុ. [ភាយ]
ខ្ជោលឡើង; ដែលសាយក្លិនចេញ; ដែលសាយឡើង, ដែលសាយរាយចេញ :
ខ្ជោលឡើង; ដែលសាយក្លិនចេញ; ដែលសាយឡើង, ដែលសាយរាយចេញ :
ខ្ជោលឡើង; ដែលសាយក្លិនចេញ; ដែលសាយឡើង, ដែលសាយរាយចេញ :
“ទឹកភាយ; ធុំក្លិនភាយ, ក្រអូបភាយៗ។”
ដំណឹងដែលសាយរាយពេញពាស។។
“”